Mijn coach herinnert me er vaak aan dat mijn gedrag met elkaar in verbinding staat.
De gebeurtenissen rond papa en mama, de angst om verlaten te worden en het wegcijferen van mezelf.

Zoals jullie misschien hebben gelezen ben ik een tijd terug verlatingsangst gaan ontwikkelen. Bang dat de ander je verlaat of dat je er alleen voor komt te staan. Het gevoel van verlating wilde ik niet nog eens meemaken. Maar zal ik je eens iets geinigs vertellen?
Ik heb het al die tijd al alleen gedaan. Natuurlijk met hulp van lieve mensen, maar zij kunnen nooit voelen of begrijpen hoe ik me voel. Dat gevoel is van mij. Niet van mijn vrienden of van mijn familie. Ik ben de enige die daar wat aan kan doen.
Dus waar ben ik bang voor? Ik doe het al, alleen! Dit was echt een eye-opener btw!

Daarnaast het wegcijferen van mezelf. Het altijd zorgen voor anderen, je omgeving tevreden stellen, pleasen. Dit gedrag is een gevolg van mijn verlatingsangst. Als we maar blijven afstemmen en pleasen, gaat niemand mij verlaten. Maar hoe ga je voor anderen zorgen, als je dit niet eens voor jezelf kan? Juist! Dat lukt niet. En dat ben ik nu aan het leren.

Tegenwoordig kijk ik naar wat ik nodig heb. En daarin is niks gek of raar. Iedereen is tenslotte anders en iedereen heeft iets anders nodig. Het is dan ook de kunst om te accepteren dat niet iedereen hetzelfde is en reageert zoals jij. Iets wat voor mij in het begin lastig was maar steeds beter gaat.

De volgende punten zijn voor mij van belang:

• Grenzen stellen. Hiermee bedoel ik geef je grens aan wanneer je iets niet fijn vind of wanneer je ergens geen zin in hebt. Ik deed altijd alles voor anderen dus ook als ik ergens geen zin in had, deed ik het toch. Tegenwoordig kies ik meer voor mezelf en kijk ik naar wat ik leuk vind. Een handige tip vanuit mij als je ‘nee’ wil zeggen op een beleefde manier.
  Zeg: ‘Ik kies er voor om…. (je reden)
  Zeg: ‘Ik kies er vandaag voor om wat meer tijd voor mezelf te nemen.’
  Of: ‘Ik kies er vandaag voor om vanavond even niks te doen.’
  Je geeft hierbij aan dat je even ergens anders voor kiest dan wat de ander wil. En dat is helemaal oké.
• Naar mijn eigen gevoel luisteren en handelen.
  Als iets niet goed voelt of als ik ergens een vervelend gevoel bij heb, luister ik er naar. Voorheen deed ik dat niet. Tegenwoordig wel en wat voelt dat als een verademing! Het is niet altijd leuk om je gevoel te volgen omdat je daarbij ook mensen kunt kwetsen. Maar ja, het gaat nog altijd om jou! En niet om anderen.
• Gevoel van anderen niet overnemen.
  Dit is iets waar ik voorheen erg veel last van had. Als iemand in mijn omgeving chagrijnig was of verdrietig, nam ik dat gevoel over.
  Tegenwoordig stel ik een gouden cocon voor. Ik visualiseer deze cocon om mezelf heen en zorg ervoor dat de stemming van de ander weerkaatst. Hierdoor kan ik mijn eigen stemming beter bewaken.
• Kijken naar geplande afspraken.
  Heb ik teveel gepland in een korte tijd? Ik heb vaak dat ik 3 dingen op een dag plan. Ik probeer daarom 1 afspraak op 1 dag te plannen. Dus niet: ’s ochtends met papa wandelen, ‘ s middags met vriendinnen en ’s avonds met vrienden van Damian. Dat is echt te veel! En als je weet wanneer iets niet werkt voor je, kun je hierin jezelf sturen.
• Waar krijg ik energie van en wat neemt energie bij me weg?
  Kijk naar wat je leuk vind om te doen en waar je blij van wordt. Voor mezelf heb ik dit opgeschreven in een lijstje en die lees ik op de momenten dat ik me futloos voel. Door het lezen alleen al krijg ik vaak een glimlach op mijn gezicht en heb je dus al automatisch meer energie! Probeer maar eens als je op de bank zit, glimlach. Als het goed is voel je op dat moment een fijne energie door je lichaam.
• Tijd nemen om bij te komen, alleen.
  Voorheen vond ik het moeilijk om alleen te zijn. Tegenwoordig merk ik dat ik echt ruimte en tijd nodig heb om op te laden en om even niemand om me heen te hebben. Gelukkig krijg ik die ook en daardoor ben ik dus vaak opgewekt. 💕

Herken je dat? Dat je ‘bang’ bent om iets te zeggen tegen iemand in je omgeving. Bang dat het verkeerd over komt of dat degene zich er uiteindelijk rot door voelt. Hierdoor kun je een bepaalde beperking voelen als het gaat om relaties of vriendschappen.

Ik ga je iets uitleggen. Op het moment dat jij iets tegen iemand zegt en degene voelt zich daardoor rot, is dat niet jouw probleem. Het is het probleem van de ander. Dit klinkt makkelijk en dat is het ook. Op het moment dat iemand wordt geraakt door wat jij zegt, is dat oké en vervelend. Iedereen mag zich voelen zoals hij of zij wil en iedereen is oké. Alleen vaak zijn we geneigd om de schuld te geven aan degene die ons rot heeft laten voelen.

“Door hem of haar voel ik me nu zo rot.”
“Ik ben echt boos, want door wat hij of zij gezegd heeft, voel ik me nu rot.”

Alleen het ding is, dat degene jou niet rot heeft laten voelen, dat doe je namelijk zelf! Op het moment dat iets jou raakt, is dat een pijn punt van jezelf wat aangeraakt word. Maar, die pijn zat er al. Die pijn wordt niet veroorzaakt door die ander, die pijn wordt getriggerd. Kun je het nog volgen?

Voorbeeld:
Op het moment dat bijvoorbeeld Damian zegt dat hij mijn kleren niet mooi vind en ik voel me daardoor gekwetst, is dat mijn eigen gevoel. En dat gevoel zat er al. Want waarom trek ik het me zo aan? Waarom voel ik me er verdrietig door? Omdat er dus al een gedeelte in mij zat van het graag geaccepteerd willen worden en graag mooi gevonden willen worden. Op het moment dat jij ervan overtuigd bent dat je jezelf mooi vind, hoef je jezelf helemaal niet minderwaardig te voelen. Want wie is die ander om jouw minderwaardig te laten voelen? Dat kan alleen met jouw toestemming! Stond op een leuk tegeltje op de wc van mijn nicht 😋 iets om over na te denken! (Damian zegt btw nooit dat hij mijn kleren niet mooi vind maar dit was even het makkelijkste voorbeeld😂)

Er kan woede, verdriet of boosheid ontstaan door wat iemand tegen je zegt. Dat mag, maar kijk naar het punt WAAROM je het jezelf zo aantrekt. En analyseer voor jezelf of dat het alleen komt door wat degene heeft gezegd of dat het van te voren al een gevoelig punt was.

Om dit verhaal kort te maken is het dus van belang dat je naar jezelf kijkt. Niks is zo makkelijk om de ander de schuld te geven van wat jij voelt. Die ander is daar helemaal niet verantwoordelijk voor. Die pijn en eventuele boosheid, zat er al. De ander raakt die pijn alleen aan waardoor het bij jou getriggerd wordt. En het is de kunst om het gevoel van de ander los te laten. Je bent niet verantwoordelijk voor wat er bij de ander gebeurd. Door je continue af te vragen of mensen wel oké reageren op je, wordt je vermoeid. Ik spreek uit ervaring! Ik was altijd bezig om er maar voor te zorgen dat alles wat ik zei of bedoelde, goed over kwam. Maar ‘goed overkomen’ is voor de een anders dan voor de ander. Begrijp me niet verkeerd, dit geeft nu niet meteen de goedkeuring dat je kan zeggen wat je wil, alleen je bent niet verantwoordelijk voor andermans gevoel. Kijk naar jezelf! Daar draait het namelijk om. 😘

Ben jij iemand die graag zijn gelijk wil hebben of halen? Lopen discussies wel eens uit op ruzies? Of voel je jezelf snel persoonlijk aangevallen en wil je de ander overtuigen?
Waarom?

Mijn coach leert mij wijze lessen. Ook hierin benoemd ze dat je jezelf voorbij loopt, wanneer je perse je gelijk wil hebben of halen. Want waarom wil je graag je gelijk halen? Voorheen deed ik dit bij ons gezin of bij Damian. Ik wilde gelijk hebben. Op het moment dat ik dit niet kreeg, schoot ik in de verdediging om uiteindelijk toch mijn gelijk te krijgen. Soms ging ik ook wel eens ‘zomaar’ een discussie aan. Maar waarom?

Als je zelf weet dat wat jij vind, voor jou waarheid is, heb je die ander toch niet nodig om gelijk te hebben? Het is de kunst om de ander zijn of haar mening te accepteren, iedereen is nu eenmaal anders en iedereen heeft een andere mening. Dat is prima. Alleen vaak zijn we geneigd om de ander ervan te willen overtuigen dat wat we vinden, klopt. Maar waarom zou je? Iedereen heeft een andere waarheid.
Ga bij jezelf na:

• Wat maakt het, dat ik perse mijn gelijk wil hebben?
• Waarom ‘raakt’ het mij, waardoor ik boos word omdat ik géén gelijk krijg?
• Waarom voel ik een irritatie of boos gevoel opkomen?
• Wat kan ik er aan doen om dit gevoel nu te veranderen? Haal eens 3x diep adem en je zult merken dat je ‘stress’ niveau verlaagd. Probeer maar eens.

Het maakt mij niet uit wat voor vragen je stelt aan jezelf alleen ik kan je wel een tip mee geven. Stel open vragen. Hoe moeilijker, hoe meer je erachter komt waarom. Des te meer ga je nadenken en je gevoel analyseren.

En probeer voor jezelf te onthouden dat je niemand hoeft te overtuigen van jouw standpunt of waarom jij anders denkt of het anders ziet.
Het enige wat je kunt doen is uitleggen waarom jij iets anders ziet. Denkt de ander daar anders over? Prima. Laat gaan.

• Be teachable, you’re not always right. 💕

Mijn naam is Sam de Wolf, 23 jaar oud. Mijn moeder is 6 jaar lang ziek geweest, vorig jaar overleden en mijn vader is sinds 2 jaar gediagnosticeerd met Alzheimer. Door deze gebeurtenissen heb ik mezelf bepaald gedrag aangeleerd door altijd aan anderen te denken.

Mijn interesse voor persoonlijke groei en mindset is hierdoor gegroeid. Ik wilde er graag achterkomen waarom ik doe wat ik doe en wat daar voor nodig is om dit te veranderen.

Ik heb therapie gevolgd en gedurende het jaar is er een coach op mijn pad gekomen die ik altijd kan bellen. Ik vind het belangrijk om je ‘mindset’ ‘up-to-date’ te houden. Het is namelijk makkelijk om weer terug te vallen in oude patronen.

Naast het altijd maar aan anderen willen denken, was er voorheen ook de angst om verlaten te worden. Dit staat in verbinding met het ‘altijd willen denken aan een ander.’ Want op het moment dat je de ander ‘pleased’ gaan ze je zeker niet verlaten.

Ik neem je mee in mijn blog naar mijn groei naar persoonlijke ontwikkeling en waarom ik doe wat ik doe. Daarnaast ga ik je niks opleggen of verplichten, ik kan je alleen vertellen wat ik doe en hoe ik ermee omga. 💕